kobiece piękno

Ewolucja definicji piękna

Historia piękna wskazuje, że jego definicja ewoluowała w czasie i zmieniała się wraz z epokami. Pod koniec osiemnastego wieku zmieniło się podejście do piękna. Pod względem wyglądu nadal uważano, że można poprawiać jej prezencje, ale powinno być to przede wszystkim podkreślenie pewnych naturalnych cech. Kobiety miały wyglądać tak jakby były naturalnie blade z zaróżowionymi policzkami. W tamtych czasach nie było swobodnego dostępu do preparatów kosmetycznych. O cudach takich jak kosmetyki z alg, szampony Monat, mydła z algami, masła z algami czy też peelingi fair trade kobiety mogły tylko pomarzyć. Przez te wszystkie wieki kobiety stosowały tylko sobie znane domowe metody, aby poprawić wygląd skóry i nieco ją rozjaśnić. Dopiero dziewiętnasty wiek przyniósł nam początki komercyjnego makijażu twarzy, który znamy dzisiaj. Rozwinięcie popularności makijażu twarzy przypada na niegrzeczne lata belle epoque, czyli epok pełnej ekstrawaganckich strojów, epoki do której sama Coco Chanel odnosiła się z wielką nostalgią, jako do jedynego i ostatniego momentu w historii, kiedy człowiek skupiał się jedynie na pięknie. Popularność makijażu miała oczywiście odzwierciedlenie w ówczesnych zmianach społecznych. Na popularności zyskiwały rozrywki kulturalne takie jak na przykład teatr. Coraz więcej osób mogło sobie na niego pozwolić, a pod koniec dziewiętnastego wieku większość teatrów była elektrycznie oświetlona. Stąd też makijaż i w ogóle same twarze aktorów były lepiej widziane przez publiczność. I można powiedzieć, że pierwszym proto-podkładem o charakterze komercyjnym był ten stworzony na potrzeby teatr. Podkład stanowił ciężką pastę wykonaną z tłuszczu, cynku, ochry i cynoberu.